BLUEPRINT AUTOMATION IS BEKROOND TOT BESTE LEERBEDRIJF VAN UTRECHT 

 

‘Het mooiste is als ze vol meedraaien’


Nergens is de nieuwe generatie meer welkom dan bij BluePrint Automation (BPA), dé internationale specialist in verpakkingsoplossingen, gevestigd in Woerden. Dit jaar won het bedrijf de titel beste leerbedrijf van de provincie Utrecht in de categorie techniek en gebouwde omgeving. Daarmee lieten ze ruim zestienhonderd bedrijven in de provincie achter zich. Praktijkbegeleider en voorman Ronnie van Schaik is apetrots en vertelt ons vol passie over het geheim van een goed leerbedrijf.

Hoe hebben jullie de nominatie voor beste leerbedrijf gekregen?
‘Voor deze titel moet je voorgedragen worden door scholen of in ons geval, door het SBB. Hiervoor moest een formulier met een tiental vragen ingevuld worden. Daarin geven ze aan waarom een leerbedrijf de titel verdient. Het SBB zorgt voor de aansluiting tussen beroepsonderwijs en het bedrijfsleven. Vorig jaar waren we ook opgegeven door een aantal mbo-scholen, maar helaas kwamen we toen niet verder dan de eerste ronde. Dit jaar zaten we na meerdere selectieronden bij de laatste drie genomineerden van Nederland. Alleen dat was natuurlijk al een grote eer. Een jury van drie man komt op bezoek en beslist aan de hand van een hele lijst met vragen wie de titel verdient. Ze kijken verder dan alleen de leerwerkplek en wat je doet voor de leerlingen. Ook de samenwerking met scholen, de ontwikkeling van de leerlingen en wat het leerbedrijf verder doet voor de maatschappij komen aan bod. De titel vervolgens winnen is natuurlijk prachtig.’

Wat maakt BPA zo bijzonder voor stagiairs?
‘Eigenlijk gebruik ik het woord stagiairs liever niet. In de weken dat leerlingen hier zijn, zijn ze onze collega’s. Ook al hebben ze minder ervaring, ze draaien volledig mee. Ze krijgen dezelfde werkkleding, ze gaan mee op personeelsuitjes en zitten ook bij de voorbesprekingen van nieuwe orders. Dan creëer je bewustwording van het werkproces en geef je ze verantwoordelijkheidsgevoel. Als praktijkbegeleider bouw je samen met de leerling aan een basis voor de toekomst en stimuleren we hun leerproces.’

Maar wat is dan jullie geheim?
‘De meeste leerlingen die wij hier krijgen, zijn doeners. Die willen niet alleen maar theorie. Ze willen sleutelen. Vanaf de eerste dag laat ik ze dan ook werken in de praktijk. We beginnen de stage altijd eerst met het calamiteitenplan, waarbij “veilig werken” voorop staat. Alle leerlingen starten met een inwerkperiode in de voormontage waar ze gelijk aan het werk worden gezet. Na ongeveer twee weken worden de leerlingen ingedeeld in werkgroepen van de werkplaats. De voormontage is hier uitermate geschikt voor, omdat er hier door handboeken en montageinstructies veel duidelijkheid en structuur is in het assembleren van de modules. Tijdens het bouwen van de module leg ik stap voor stap uit hoe wij hier werken en kan ik aan de hand van de werkzaamheden onze tekenprogramma’s en processen uitleggen. Werkend leren dus. Hebben ze de basis onder de knie, dan zijn ze klaar om onder begeleiding van een van de andere begeleiders mee te werken in de assemblage. Als praktijkopleider blijf ik de gehele stageperiode betrokken bij hun voortgang en ontwikkeling.’

Kan je een voorbeeld geven van zo’n eerste klus?
‘Een mooi voorbeeld, waar ook meteen een groot leermoment in zat, was een nieuwe groep leerlingen die een in hoogte te verstellen transportbaan in elkaar moest zetten: assembleren noemen we dat. Deze transportbaan wordt gebruikt om producten in de machine te testen. De gehele baan bestaat uit verschillende onderdelen, zoals assen, lagers, kettingwielen en ook uit elektrotechniek, zoals de motor. De transportbaan was in dit geval naadloos en moet direct om het bandprofiel gelegd worden. Belangrijk is dat dit gebeurt voordat je de assen, lagers en eindstukken plaatst, want anders kan de transportband er niet meer om gelegd worden. Na mijn uitleg zag ik al snel dat het niet goed ging, want de transportband lag nog steeds in het schap. Ik heb een aantal keer in het voorbijgaan gehint naar de band. “Het komt helemaal goed”, zeiden de mannen, dus liet ik ze bewust hun gang gaan. Aan het einde van de dag viel het kwartje en kwam een van de jongens naar mij toe: “Jij zei toch vanmorgen toch iets over opletten met de transportband, Ronnie? Alles moet zeker nu weer helemaal uit elkaar, of niet?” Als zo’n vraag gesteld wordt, weet ik dat ik de leerknop gevonden heb. Dat vind ik fantastisch. Ik laat ze bewust foutjes maken en zelf mogelijke oplossingen bedenken, want daar wordt van geleerd. De volgende keer wordt de transportband echt wel gecheckt voordat ze volle bak gaan monteren, haha.’ 

‘Ik laat ze bewust fouten maken, want daardoor leren ze het veel beter’


Dat kost best wat tijd, wanneer ze zo’n fout maken.
‘Zeker! Maar ze zijn hier om te leren. Dat betekent dat niet alles in één keer goed gaat. Daar geven we ook de ruimte voor. We gooien ze echt niet gelijk in het diepe. Vooraf leg ik een klus altijd goed uit en we hebben een duidelijke structuur en montagehandleidingen. Daarna gaan ze aan de slag. Ze mogen altijd alles vragen, maar ik wil dat ze eerst zelf nadenken én zichzelf controleren. Leren door te doen. Daar staan wij voor! Daar zit onze kracht in als leerbedrijf.’

Wat zou je willen zeggen tegen de ‘next gene- ration’, die nu een carrièrekeuze moet maken?
 ‘Techniek biedt zo veel mogelijkheden. Verbreed je horizon, want techniek gaat verder dan je denkt. Techniek is overal. Het beeld dat men vaak heeft van techniek, dat het zwaar werk is en je veel moet tillen, geldt allang niet meer. Techniek is voor iedereen. Mocht je nog twijfelen, of heb je geen idee wat ons werk precies inhoudt, kom dan eens kijken of onze techniek iets voor je is. Onze deur staat altijd open voor mensen die een dagje willen meelopen.