coronakrediet

Quote_teken_links

‘Ongevraagd hulp aanbieden, dat vergt lef‘

PIKE

Pike Uittenbogaard, geboren en getogen en midden in het bruisende Woerden.
pike@pompier.nl

Mijn oudste zoon blijkt een aanzienlijke achterstand te hebben bij het schoolvak informatica. Daar kwamen we achter tijdens de corona thuiswerkperiode. Waar zo’n virus allemaal wel niet goed voor is, hè? 😉

Om een lang verhaal kort te maken, kwam het erop neer dat hij zijn lerares om hulp moest vragen. Hij bleef nog liever “gewoon” zitten dan dat hij contact met haar zou opnemen. Het zou namelijk totaal geen zin hebben om haar om hulp te vragen, want ze zou hem alleen maar uitlachen en voor schut zetten. Met lichte dwang en onder druk van een paar dreigementen van ons hebben we hem toch zover gekregen om voor de volgende dag een videogesprek met haar aan te vragen.

Ze had hem in een mum van tijd weer op de rit, het was een leuk gesprek geweest en ze had hem niet voor gek gezet. Sterker nog, ze had hem geprezen voor zijn doortastende optreden, want ze vermoedde dat veel meer leerlingen tegen dit probleem aan zouden lopen. Hij liep daarna duidelijk opgelucht en als een aap met zeven lullen rond, want hij heeft uiteindelijk het lef weten op te brengen om gewoon te zeggen dat hij niet wist hoe het moest.

Om hulp vragen vergt lef, ongevraagd hulp aanbieden vergt ook lef. Je ziet dat juist in deze bijzondere coronatijd, het lef om ongevraagd hulp aan te bieden zeker aanwezig is. Als horecaondernemer ervaar ik de bereidheid om ongevraagd te helpen als hartverwarmend. Iemand heeft aangeboden dat ik een dagje zijn cabrio kan lenen, want het rijden in een cabrio brengt hem het ultieme geluksgevoel, ik zou dan even m’n kop leeg kunnen maken. Dan zijn er ook mensen die vragen of ik ze een tikkie wil sturen, zodat ze na de horeca lockdown een tegoed op hun bonnetje hebben staan. Ik heb dat liefkozend het “coronakrediet” genoemd, want het is toch bijzonder om te ervaren wat dit soort hulp met je moraal doet.

Ervan uitgaande dat dit jaar nooit meer wordt overtroffen, is dit waarschijnlijk het jaar dat tot in lengte van dagen in ons geheugen gegrift blijft staan. Als ik dan later aan mijn kleinkinderen moet vertellen wat ik het meest heb geleerd van deze “coronacrisistijd” dan is mijn les toch wel, dat ik niet meer ga vragen of ik iemand kan helpen, maar dat ik concreet hulp ga aanbieden. Het aanbod van concrete hulp is echt het meest hartverwarmend, ook als je er geen gebruik van wilt maken.