Pole position

Quote_teken_links

‘Winnen is een relatief begrip en alles waar “te” voor staat
is niet goed’

Björn

Björn van Eijk is advocaat en partner bij Mistral Advocaten. Hij is praktisch en recht door zee. Specialist op het gebied van bouwrecht en vastgoed.
vaneijk@mistraladvocaten.nl | 0857734433

Nog niet zo lang geleden werden wij benaderd door een potentiële Amerikaanse klant die benieuwd was naar onze statistieken: hoeveel zaken wij al hadden gewonnen of verloren. Niet zo’n gekke vraag, als je bedenkt dat een bekende glamouradvocaat in New-York, Bryan Salamone, rondscheurt in een machtige Lamborghini Aventador met een kentekenplaat met daarop de veelzeggende tekst “Winning”.

Maar zoals voor zoveel dingen geldt: winnen is een relatief begrip en alles waar “te” voor staat is niet goed. Ook onze klanten staan wel eens terecht terecht. Dan win je ook als je het verlies tot een minimum weet te beperken. Evengoed kan het vanuit commercieel oogpunt handig zijn om de tegenpartij niet bij de enkels af te zagen, maar juist aan te sturen op een compromis: minimale kosten en iedereen is blij.

De gedachte daaraan kwam op tijdens een zitting bij een Bredase rechter. Onze klant had zijn onderaannemer opgedragen om een dekvloer te slopen in een gebouw met een vrij laag plafond. In zo’n geval is het handig om sloopkranen te gebruiken met een hoogtebegrenzing. U raadt het al: dat gebeurde natuurlijk niet en het regende al snel beton. Tot overmaat van ramp was ook een deel van de ondervloer verdwenen. De schade bedroeg 150.000 euro. In het contract stond dat onze klant “een CAR-verzekering zou afsluiten”. Dat had hij ook gedaan, maar de CAR-verzekeraar gaf niet thuis, want schade door teveel wegslopen is standaard niet gedekt. De onderaannemer wilde niet betalen, omdat hij vond dat hij mocht verwachten dat dit juist wél was meeverzekerd. In het één A4’tje tellende contract was hierover helaas niets bijzonders geregeld.

Resultaat tijdens de zitting: een verhitte discussie tussen twee partijen die allebei dachten dat hun standpunt de finish wel zou halen. Na wat voorlopige Salomonsoordelen over en weer, volgde een onderhandelingssessie op de gang. De onderaannemer zag alsnog het licht en betaalde onze klant een redelijke schadevergoeding. Na een jaar konden we de boksring verlaten. Win-win dus, maar toch ook een dure en vooral lange les. Partijen hadden natuurlijk beter zaken kunnen doen op basis van een contract zonder losse eindjes. Dan waren ze direct uit “pole position” vertrokken!