SPORTHELDEN

‘Voordat het coronavirus zijn intrede deed gingen we met z’n allen uit van een zomer vol sportieve evenementen om van te genieten. Van het EK Voetbal, tot aan de Formule 1 Dutch Grand Prix in Zandvoort en de Olympische Spelen in Tokio. Deze feestjes zijn allemaal niet doorgegaan, maar gelukkig blijkt er voldoende sportief talent in de regio te zitten. Deze Amersfoortse helden bedrijven iedere dag topsport met hun onderneming én hebben daadwerkelijk op hoog niveau gesport. Hoog tijd om hun indrukwekkende verhalen te vertellen.

Edwin van Korlaar

xcellent

Welke sport beoefen(de) je, waar en op
welk niveau?

‘Ik heb twintig jaar aan motorcross gedaan. Als achtjarig jongetje begon ik met rijden en heb ik jeugdkampioenschappen gereden. Eigenlijk heb ik altijd nationale wedstrijden gereden op het hoogste niveau. Ik nam deel aan kampioenschappen door heel Nederland en een paar wedstrijden over de grens in onder andere Duitsland en Denemarken.’

Wat was jouw sportieve hoogtepunt?
‘In 2007 werd ik Nederlands kampioen bij de 450cc viertakt klasse, de zwaarste klasse in Nederland in het zand.’

En het dieptepunt?
‘Tijdens een wedstrijd in Amsterdam bleef bij het oprijden van een springschans mijn gas hangen. Ik werd letterlijk gelanceerd en verloor in de lucht mijn motor. Resultaat was een verbrijzeld stuitje, waardoor ik een lange periode moest revalideren.’

Wie was toentertijd jouw held op sportief gebied?
‘Dat zijn er eigenlijk meerdere, maar wie er toch wel bovenuit steekt is Valentino Rossi. Vanaf dag één was ik fan van hem vanwege zijn rijstijl en zijn houding, want hij geeft nooit op. Samen met het gehele team weet hij altijd het optimale te presteren en de mensen om hem heen ook te laten excelleren. Dat is een bijzondere eigenschap. Momenteel rijdt hij nog steeds mee in de wereldtop.’

Wat was jouw laatste sportieve succes?
‘Die is van een heel andere orde: afgelopen jaren heb ik mijzelf fysiek en mentaal enorm weten te verbeteren door de juiste voeding en beweging te combineren. Hier haal ik veel voordeel uit bij mijn dagelijkse werkzaamheden.’

Shareen Richardson

Shark Fit & Vitaal

Welke sport beoefen(de) je, waar en op
welk niveau?

‘Ik beoefende judo in Amersfoort. Voor een groot deel onder Ed van den Berg (Sportinstituut Hoogland) en vervolgens ook onder Theo Meijer (Theo Meijer Sport) in Leusden. Daarnaast zat ik vanaf mijn zestiende bij de Nederlandse selectie en was ik genomineerd voor de Olympische Spelen van 2008, maar helaas had ik niet genoeg kwalificatiepunten om daadwerkelijk te gaan. Wel staan er vijf Nederlandse titels op mijn naam en heb ik diverse medailles behaald in het buitenland.’

Wat was jouw sportieve hoogtepunt?
‘Het zijn er zoveel. Waar ik het meeste aan terugdenk is de dag dat ik voor het eerst Nederlands kampioen werd bij de senioren op zestienjarige leeftijd. Daar is het allemaal begonnen. Ik wilde meer en koos definitief voor de topsport.’

En het dieptepunt?
‘Ik heb twee dieptepunten: het niet halen van de kwalificatie voor de Olympische Spelen en één keer was ik niet op gewicht voor de Nederlandse kampioenschappen, terwijl ik al wist dat ik kampioen zou worden als ik deel zou nemen.’

Wie was toentertijd jouw held op sportief gebied?
‘Toevallig was dat mijn “roomie” Deborah Gravenstijn. Zij had privé zoveel dingen meegemaakt maar wist zichzelf staande te houden. Daarnaast zijn er velen die op hun eigen manier een bijdrage hebben geleverd aan mijn sportieve leven.’

Wat was jouw laatste sportieve succes?
‘Mijn laatste sportieve succes dateert van 2018. Ik was toen vijf jaar gestopt met topsport en heb deelgenomen aan het WK veteranen (boven de dertig jaar en minimaal twee jaar gestopt met topsport). Ik kwam terug met de gouden medaille. De foto is ook van die dag.’

Rob Hakvoort

Facility

Welke sport beoefen(de) je, waar en op welk niveau?
‘Motorsport! Vanaf mijn tiende tot mijn zeventiende heb ik gecrost, op het zand. Daarna heb ik tien jaar de wegracesport, op asfalt, beoefend. Ik reed in zowel het Nederlands als het Europees kampioenschap. Daarvoor racete ik op circuits in Nederland (onder andere TT Circuit Assen), Duitsland, België, Frankrijk, Engeland, Tsjechië en Spanje.’

Wat was jouw sportieve hoogtepunt?
‘Absoluut mijn twee Nederlandse titels in 2007 en 2008. In 2008 werd ik tevens derde in het Europees Kampioenschap. Ik miste de Europese titel helaas nét. Door een zware crash in Spa Francorchamps miste ik twee wedstrijden (in potentie vijftig punten). Ondanks dat ik de week erna weer reed met een drain in mijn been, miste ik teveel punten om alsnog Europees Kampioen te worden.

En het dieptepunt?
‘Mijn dieptepunt was Hemelvaartsdag 2009. Een zware crash tijdens een vrije training in de Superbikes op circuit van Hengelo waar ik onder andere mijn rug brak. Dat vallen en opstaan heeft me overigens wel gemaakt tot wie ik nu ben.’

Wie was jouw voorbeeld/held in die tijd op
sportief gebied?
‘Voor velen onbekend, mijn absolute held: Kevin Schwantz!’ (Een Amerikaanse wegracecoureur, beroemd om zijn spectaculaire rijstijl, red.)

Wat was jouw laatste sportieve succes?
‘Op 16 juni 2011 won ik mijn laatste wedstrijd op de BMW Superbike in België op het circuit van Zolder. Dat blijft een bijzondere herinnering, aan het einde van 2011 besloot ik mijn helm – op het hoogste niveau – aan de wilgen te hangen. Ik heb nog wel vier keer deelgenomen aan de amateur versie van de 24 uur van Le Mans, inmiddels ben ik écht gestopt en slechts sponsor van een motorcoureur in het wereld kampioenschap.’