Om zeep gebracht

Begin dit jaar werd ik curator van een zeepfabriek. Twee enthousiaste ondernemers waren eind 2022 vol goede moed deze onderneming gestart, maar helaas ging het bedrijf begin 2025 failliet. Wat ging hieraan vooraf en wat kunnen pioniers hiervan leren?

Aan de ondernemers lag het niet. Beiden hadden veel ervaring in de wereld van zepen en cosmetica. De ondernemers werden gedreven door de passie om in Nederland plasticvrije zepen met natuurlijke ingrediënten te produceren. Voor een goede prijs werd een fantastische productiehal ingericht met zeepmachines. De productiecapaciteit was maar liefst 50.000 zepen per dag. Met het product zelf was ook niets mis en de klant was dik tevreden. Waarom ging het bedrijf dan toch failliet, vraag je je waarschijnlijk af?

De ondernemers hadden voorafgaand aan de oprichting afspraken gemaakt met een grote klant. Deze afnemer groeide erg snel en anticipeerde op verdere groei. Echter, die verwachte groei bleef uit. De zeepfabriek bestond nog niet lang genoeg om een bredere klantenportefeuille op te bouwen en was dus helemaal afhankelijk van die ene klant. Een sale en leaseback van het machinepark bracht ook slechts tijdelijke verlichting.

De overeenkomst die met deze klant was gesloten, voorzag niet in dit negatieve scenario. Bovendien was deze stagnatie van de omzet ook problematisch voor de betreffende klant zelf. Een oplossing was niet voorhanden en het faillissement van de zeepfabriek werd aangevraagd.

Als curator heb ik het bedrijf een maand doorgedraaid en ondertussen een doorstart kunnen bereiken. Het bedrijf is in bijna ongewijzigde vorm verdergegaan. De initiële oprichters van de fabriek zijn betrokken gebleven, maar wel onder strak regime van een ervaren ondernemer die stuurt op cijfers en prognoses.

Ik heb mijzelf afgevraagd wat hier mis is gegaan en of dit faillissement voorkomen had kunnen worden. Uiteraard was het beter geweest als er duidelijke afspraken met de grootafnemer van de zepen waren gemaakt voor het geval zich een omzetdaling zou voordoen in plaats van een omzetgroei. Deze instelling zie ik vaak bij meer ervaren ondernemers die consequenties durven verbinden aan tegenvallende resultaten en die ook weten dat groeien doorgaans makkelijker is dan krimpen. Voor pioniers is het meestal moeilijk om vooraf na te denken over tegenvallende resultaten, dat druist in tegen hun gedrevenheid en hun dromen. Zij zijn doorgaans zo overtuigd van hun eigen idee of product dat ze onvoldoende rekening (willen) houden met slechte scenario’s.

Door het faillissement zijn deze ondernemers in elk geval een ervaring rijker en een schuldenlast armer. In die zin heeft het hen een nieuwe kans geboden. Nu met een ervaren ondernemer aan boord die ervoor zal zorgen dat deze droom niet nogmaals om zeep wordt geholpen.