Afnemende meeropbrengst

Zoals jullie wel weten heb ik een groot aantal jaren met mijn neus in de wetboeken gezeten. Burgerlijk wetboek, wetboek van strafrecht, faillissementswet en ga zo maar door. Buitenstaanders konden wel eens denken en vragen of je die in je studie allemaal uit je hoofd moest leren. Natuurlijk niet. Het gaat erom dat je ze weet te vinden.

Geliefd onderwerp op de verjaardagsfeestjes van oma’s en opa’s was hoe en waarom je mensen die een vooral ernstig strafbaar feit hadden gepleegd, als advocaat kon verdedigen. Nou, legde ik uit, er is in dat hele proces één iemand die het belang van de verdachte in het oog moet houden: namelijk het belang op een eerlijk proces volgens de spelregels die door het parlement in het wetboek zijn opgenomen. Daarbij komt: je verdedigt niet de daad, wel de dader.

Enfin, dit korte aanloopje is de inleiding tot wat ik laatst in mijn huidige huisdierenrol tegenkwam. In kwestie was namelijk de uitkomsten van een onderzoek naar het precieze aantal huisdieren, met name honden.

Dat is een vreemde kwestie. Wat zou het belang er van zijn om het precieze aantal te weten: niet 1,7 miljoen honden, maar 1.733.221?

Mijn brancheorganisatie Dibevo, ondernemers in de huisdierensector, laat ieder jaar samen met de NVG door een gerenommeerd onderzoeksbureau (Ipsos I&O) onderzoek doen naar de huisdierenpopulatie. Dat is een representatief onderzoek met idem schatting van het aantal huisdieren. Natuurlijk zit daar vanwege extrapoleren een afrondingsmarge in, maar die is klein.

We komen hier een bijzondere wetmatigheid tegen. Een wetmatigheid die niet in wetboeken is opgenomen maar wel degelijk belangrijk is: namelijk “de wet van de afnemende meeropbrengst”. Ook aardig is “de wet van de remmende voorsprong”, maar daar gaat het nu niet over.

Terug naar de afnemende meeropbrengst. Het kost enorm veel energie en vaak ook geld om tot bij wijze van spreken drie cijfers achter de komma precies het aantal honden en katten bij elkaar te harken. Als het al mogelijk is: denk aan zwerfkatten. Gezegd wordt desalniettemin dat nauwkeurige cijfers helpen om bepaalde signalen te toetsen, maar klopt dat wel en hoe nauwkeurig wil je het hebben? Wat maakt het beleidsmatig verschil uit tussen 3,1 miljoen en 3.163.229 miljoen katten?

Laten we elkaar vooral niet gek maken met dit soort dwanggedachten. Alsof de beleidsvorming en regelgeving, die ondernemers intussen vaak als regeldruk ervaren, daarmee is gediend. Hou het simpel en maak beleid eenvoudig, zodat ondernemen weer loont.